"Degene echter die het ene had ontvangen, ging weg en groef in de grond en verborg het geld van zijn heer."
Er zijn maar twee soorten wereldbeelden die je diep in je geest kunt hebben. In het ene wereldbeeld is het leven een grote begraafplaats. Een begraafplaats van vervlogen idealen, onvervulde verlangens, vergeten herinneringen, vergane glorie, mensen, schepen, … Een begraafplaats waar je je talent ook kunt begraven. Om nog meer teleurstellingen te voorkomen …
In het andere wereldbeeld is het leven en de wereld rondom je een grote akker. Een akker waar altijd ruimte genoeg is om iets te zaaien. Je kunt er van alles in zaaien: eerlijkheid, liefde, toewijding, ideeen, geld, adviezen, vergeving, … Een akker waarin je ook je talent kunt zaaien. Alles wat je zaait zul je ook een keer oogsten.
Het plaatje van de wereld diep in je geest bepaalt wat je ogen zien. Het begraafplaats-wereldbeeld zorgt ervoor dat je uit de krant, uit verhalen, uit dagelijkse gebeurtenissen voortdurend de bevestiging haalt dat het leven inderdaad een begraafplaats is waar weinig of niets mogelijk is. Alles ligt al vast. Sommigen hebben geluk, anderen hebben pech. Er valt weinig aan te doen …
Wat je gelooft, bepaalt wat je ziet. Het akker-wereldbeeld trekt als een magneet de bewijzen aan dat zaaien werkt. Dat eerlijkheid en volharding altijd iets opleveren. Dat trouw loont. Dat vergeving werkt. Zaaien is niet altijd makkelijk, maar het creeert altijd nieuwe kansen, nieuwe mogelijkheden.
Wat is diep van binnen jouw wereldbeeld? Leef je op een akker of op een begraafplaats? Leef je tussen de grafstenen van wat je allemaal verloren bent, of leef je tussen de graanhalmen van wat je gezaaid hebt? De kerk heeft dringend behoefte aan mensen die de akker zien en het graan op de akker zien staan.
De mensen met vijf en twee talenten lijken allemaal akker-gelovigen te zijn. We zien ze druk bezig om door middel van podiums, websites, boeken, uitzendingen, etc. voortdurend zaaisel op de akker te strooien. Het merendeel van de kerk bestaat misschien wel uit de mensen met 1 talent. Ze kijken naar de vijf- en tweetalenters en denken bij zichzelf ‘dat lukt mij nooit’.
Toch geloof ik dat de kracht van de kerk verborgen zit in de eentalenters. Het is vast niet toevallig dat Jezus daar op inzoomt in zijn laatste gelijkenis. De kracht van de kerk zit niet op het podium of achter de microfoon. De echte latente kracht van de kerk zit in al die kerkleden die hun ene talent inzetten. Juist daar zaait de boze zijn verkeerde plaatjes: begraafplaats-plaatjes in de geest van mensen.
Laat de begraafplaats verdwijnen en zeg vanaf vandaag iedere dag tegen je zelf: de wereld is een akker. Ik stop met treuren; ik ga zaaien en oogsten. Zaai! Ik bid dat de wereld het ontwaken van de latente kracht van de kerk zal meemaken, en er beter van zal worden.
